سوال :

در عقدنامه نکاح، شرط ضمن عقد شده که اگر زوج همسر دیگری بدون رضایت زوجه اختیار کند، حق طلاق برای زوجه ایجاد گردد، حال اگر زوج اقدام به عقد موقت نماید، آیا مشمول این شرط است یا این شرط منصرف به عقد دائمی است و شامل عقد موقت و صیغه نمی شود؟

سوال :

اینجانب به علت تهدیدهای مکرر و همیشگی همسرم بعد از گذشت چهار سال از ازدواجم، اقدام به بخشش کل مهریه خود به میزان صد و چهارده سکه تمام بهار آزادی در قبال طلاق توافقی و خلعی در حق وی نموده ام. تا اینکه پس از اجرای صیغه طلاق و مطالبه طلاق نامه و پرس و جو مطلع شده ام که از رجوع خود به مابذل نیز نادانسته و نفهمیده و بدون این که از معنی این واژه و تبعات این کار مطلع باشم، صرف نظر نموده ام. حال با عنایت به شرح ماوقع از آن مرجع عالیقدر سؤالاتی دارم:

1- آیا اساساً از نظر موازین شرعی، رجوع به ما بذل حکم تلقی می گردد یا حق است؟

2- آیا در زمان اخذ گواهی عدم امکان سازش و اجرای صیغه طلاق توافقی، رجوع به مابذل از سوی زوجه قابل اسقاط است یا خیر؟

3- در صورت حکم تلقی شدن رجوع به مابذل و قابل اسقاط نبودن آن از سوی زوجه در زمان اخذ گواهی عدم امکان سازش و اجرای صیغه طلاق خلقی توافقی، فرصت زمانی که اینجانب برای رجوع به مابذل و مطالبه مهریه خود دارم، چقدر است؟

سوال :

آيا طلاق با ثبوت عسر و حرج و تشخيص آن توسط قاضی در صورتی که زوجه مهریه خود را نبخشد از نوع بائن است یا رجعی و صیغه آن طبق نظر معظم له چیست؟

سوال :

اگر در طلاق خلعی توافقی در داگاه، زن حق رجوع به مابذل در ایام عده شرعی را از خود اسقاط نماید:

1- چنین توافق و شرطی صحیح است؟

2- اگر سردفتر چنین طلاقی را در حضور عدلین اجرا نماید، طلاق صحیح بوده است؟

سوال :

اگر در طلاق خلعی توافقی در دادگاه، زن حق رجوع به ما بذل در ایام عده شرعی را از خود اسقاط نماید:

1- آیا چنین توافق و شرطی صحیح است؟

2- آیا اگر سردفتر چنین طلاقی را در حضور عدلین اجرا نماید، طلاق صحیح بوده است؟

سوال :

با بذل مهريه از طرف زوجه و اخذ رضايت زوج، صيغه شرعی طلاق جاری شده و مراحل قانونی آن نيز به پايان رسيده است. قبل از اتمام عده طلاق، زوجه به ما بذل رجوع نموده است، بدون آنكه زوج از اين رجوع اطلاع پيدا كند. با عنايت به آنكه زوجه پس از اتمام عده، اقدام به مطالبه مهريه خود كه از بذل آن رجوع نموده كرده است، آيا بر اين رجوع كه بدون اطلاع زوج صورت پذيرفته است اثری مترتب می باشد؟ به عبارت ديگر آيا زوجه با اين رجوع، استحقاق مهريه را مجدداً پيدا می كند؟

سوال :

با توجه به مسئله 1487 جلد دوم منهاج الصالحین در باب طلاق خلع و مبارات در صورت اجرای طلاق خلعی، با حصول رجوع زن مختلعه به مبذول در اثنای مدت عده و اعلام و اطلاع آن مرد و با عدم رجوع مرد به نکاح سابق در مدت باقی مانده عده، بدون وجود هیچگونه مانع شرعی، آیا زن مستحق مبذول می باشد و حق مطالبه آن را دارد؟

سوال : اینجانب یک سال قبل با پسر مسلمانی ازدواج نمودیم و بسیار به هم عشق و علاقه داشتیم و شوهرم از همه جهت سالم و موفق بود . اما اخیرا مطلع شدم که شوهرم مدتها قبل در اثر انجام عمل جراحی بیضه سمت چپ خود را از دست داده است که به طور مشهور و بدیهی از راه و مسیر طبیعی و عادی باروری و توالد و تناسل غیر ممکن است اگر چه شوهرم می گوید باید پنج سال به طور مشترک با هم زندگی کنیم و معتقد است که به مرور زمان به حالت سابق بر می گردد اکنون با عنایت به شرح فوق و این مهم که باروری از طریق غیر طبیعی خصوصا برای زنان مشکل و خطرناک است اکنون سؤال این است که با توجه به شرح واقعی فوق آیا عسر و حرج شرعی و حق تقاضای طلاق برای اینجانب ثابت است یا خیر؟

سوال : با احترام به استحضار می رساند با توجه به رشد فزاینده طلاق ، و اینکه کارشناسان خبره در حقوق خانواده معتقدند بیش از 50 درصد زوج های جدا شده در کمتر از یک سال بعد از طلاق پشیمان می شوند ولی با توجه به جاری شدن طلاق و دخالت های اطرافیان و مشکلات موجود، شرایط برگشت به زندگی فراهم نمی شود وتنها تعداد معدودی از آنان به زندگی قبلی بر می گردند، اکثر این افراد به معضل اجتماعی تبدیل می شوند و از آن پس زندگی را به صورت مجردی ادامه می دهند که نوع نگاه به آنها طعمه های جنسی و ... است. حتی وجود چند میلیون مطلّقه در کشور خانواده های سالم را هم تهدید و دچار تزلزل می کند.
برخی کشور ها نهادی بنام تفریق "جسمانی" مشابه آنچه در شرع مقدس به عنوان طلاق رجعی مطرح است تأسیس کرده اند که طبق نظر دادگاه در صورت بروز اختلاف خانوادگی و فاحش و توأم با عسر و حرج به مدت 3 تا 5 سال حکم تفریق جسمانی می دهند یعنی با وجود بقاء علقه زوجیت، زوجه را الزام به تفریق می کنند تا فهم درستی از طلاق و عواقب آن پیدا کند و اگر بعد از اتمام زمان ، تمایل به بازگشت به زندگی مشترک حاصل شد با حکم دادگاه بر می گردند و اگر هم به نتیجه نرسیدند نهایتاً با حکم دادگاه طلاق عملی صادر می شود. واین نهاد در کاهش طلاق در آن کشورها موفق بوده و در صد قال توجهی از طلاق را از بین برده است. با توجه به مشکلات طلاق های موجود و افزایش روز افزون آن خواهشمند است پاسخ موارد ذیل را مشخص فرمایید:
1. با توجه به مفاسد بسیار زیاد طلاق و مصلحت عمومی جامعه اسلامی ، آیا حکومت اسلامی می تواند برای جلوگیری از این مفاسد زوجین را به تفریق جسمانی الزام کند؟
2. آیا بر اساس نیاز شدید و مصلحت عمومی جامعه و لزوم پیدا کردن راه حل مناسب برای طلاق در فقه شیعه می توان در عدّه طلاق رجعی زوجین را به همین مدت از هم دور نگه داشت تا درک درستی از طلاق و عواقب بعد از آن پیدا کنند ( مثل قطع ارتباط جنسی و حکم به مسکن جداگانه و عدم الزام پرداخت نفقه در این مدت)؟ آیا با رضایت زوجین و نظر دادگاه امکان افزایش عده در طلاق رجعی به بیش از مدت عدّه وجود دارد؟

سوال : با توجه به مشکلات پیش آمده در زندگی شخصی مشترک سی ساله با همسرم ، ایشان برای حل مشکل، خانمی از اقوام را بعنوان حَکـَم تعیین کردند. بعد از چندین جلسه مذاکره، حَکـَم به من توصیه کردند جهت دلگرمی همسرم به زندگی، سه دانگ از منزل شخصی ام را بنام همسرم نمایم و وکالت حق طلاق نیز صادر و بعنوان امانت در نزد حَکـَم قرار دهم و ایشان نیز آنرا به هیچ وجه به همسرم تحویل ندهد، اینجانب ضمن بنام کردن سه دانگ از آپارتمان مسکونی بنام همسرم، نسبت به صدور وکالت حق طلاق اقدام و به حَکـَم بعنوان امانت تحویل دادم و ایشان امانتداری کرده و تا کنون آنرا تحویل همسرم نداده اند.
متاسفانه همسرم با بدست آوردن آدرس دفترخانه و مراجعه به آن رأساً اقدام به دریافت یک نسخه از وکالتنامه طلاق نموده و با تحریک بعضی از اقوام و مشاورین بدون اطلاع شخص حَکـَـم و اینجانب اقدام به گرفتن حکم طلاق از دادگاه نمودند.
اینجانب معتقد به دادن حق طلاق نبوده و فقط به توصیه حَکـَم و برای حفظ زندگی و دلگرمی همسرم به زندگی، وکالت حق طلاق را صادر و تحویل حَکـَـم دادم تا نزد ایشان به امانت بماند.
آیا از نظر شرعی همسرم مجاز به استفاده از این وکالتنامه بوده یا شرعاً این طلاق باطل بوده و همچنان ایشان همسر شرعی اینجانب می باشد؟

سوال : احتراماً معروض می دارد با توجه به حدیث نبوی «الطلاق بید من أخذ الساق» و همچنین فتاوی معتبر در منابع فقهی (تحریرالوسیله - حدائق الناصره- جواهر الکلام و شرح لعمه) مبنی بر گرفتن مالی به واسطه آزار زوجه توسط زوج و بذل مهریه از سوی زوجه به زوج جهت طلاق بر زوج حرام است و اگر طلاقی نیز بدین صورت جاری شود فی النفسه رجعی بوده و نه خلع و با عنایت به اینکه قبول بذل ماهیتاً ایقاع بوده و در ید زوج می باشد ، آیا می توان طبق قاعده فقهی الحاکم ولی الممتنع در صورت مکره بودن زوج از پذیرش بذل ، زوج را مجبور به قبول بذل و فی الواقع انجام فعل حرام (گرفتن مال از زوجه جهت طلاق به واسطه ایذا و اذیت) نمود و آیا طلاق این چنین (اجبار در قبول بذل، توسط حاکم و مألاً طلاق خلع) شرعاً صحیح می باشد یا خیر؟

سوال : اینجانب خانمی هستم که شوهرم مرا در حالی که هیچ نشانی از حاملگی نبود طلاق داد و بعد از آن معلوم شد که من در زمان طلاق حامله بوده ام ، آیا این طلاق صحیح است؟

سوال : اينجانب يک سال پيش ازشوهرم که به 16 سال حبس محکوم شده است با وکالت محضری در طلاق از او در دادگاه طلاق خلع گرفتم ، ولی قبل از تمام شدن عده با اصرار و التماس شوهرم و تهديد به خودکشی ، بدون برگردادن مهريه يا بذلی و با گرفتن تعهداتی از او رجوع کرديم ، اما بعد از رجوع به هيج کدام از تعهداتش عمل نکرد و از نظر نفقه و مسئوليت همسری هيچ گونه تعهدی نسبت به من ندارد و حتی چون شاغل هستم ،خرج خودم و حتی او را می دهم و کليه ما يملک که از آن استفاده مي کنيم از آن من است در صورتي که ايشان استطاعت مالی متوسطی دارد. مي خواهم بدانم با اين شرايط رجوع ما صحيح بوده و اگر شرعی بوده آيا من مي توانم با وکالت قبلی که از ايشان دارم به محضر مراجعه کرده و طلاق بگيرم؟

سوال : در ضمن عقد نکاح، زوج به زوجه وکالت بلاعزل داده است که اگر زوج بدون رضایت زوجه همسر دیگری اختیار نماید، زوجه می تواند خود را مطلقه کند. زوج خانمی را نکاح(دائم یا منقطع) می نماید، لیکن قبل از دخول بر خانم دوم و پیش از آنکه زوجه اقدام به طلاق نماید، زوج خانم دوم را طلاق می دهد (یا به بذل مدت یا ...). آیا در شرایط مذکور، زوجه می تواند با استناد به وکالت ضمن عقد، اقدام به طلاق نماید؟(به نظر می رسد اقدام زوج به طلاق خانم دوم، به دلیل احراز مخالفت زوجه بوده است یا اصولا در نکاح خانم دوم، قصد زوجیت نبوده و صرفا به جهت رعایت مسائل شرعی در ارتباط با نامحرم، اقدام به نکاح زن دوم نموده است. پس از احراز مخالفت زوجه و مفاسد ناشی از آن در خانواده، تکرار نکاح از طرف زوج غیر قابل قبول به نطر می رسد)

سوال : در طلاق باین خلعی زوجه در دفترخانه حضور ندارد و به مردی وکالت با حق توکیل به غیر داده تا مهریه وی را به شوهرش بذل نماید و وی نیز سردفتر را وکیل در بذل مهریه به شوهر زن می کند. بفرمائید سردفتر صیغه طلاق را به چه شکلی ایراد کند ؟ لطفا اعراب گذاری فرمائید .

سوال : خانمی قبل از اینکه عده طلاقش تمام شود یائسه شده است، آیا باید عده را تمام کند یا اینکه لازم نیست؟

سوال : آیا زنی که در سنّ حیض است و رحم خود را قبلاً بیرون آورده بود باید بعد از طلاق عدّه نگه دارد؟ عدّه وفات چطور؟

سوال : آیا در عقد موقت اگر زن قبل از تمام شدن مدت صیغه بدون این که با مرد رابطه ی بدنی داشته باشد پریود شود و بعد از آن هم رابطه ای نداشته باشد و بعد از تمام شدن مدت دوباره پریود شود عده اش تمام است؟
و یا حتما باید بعد از تمام شدن مدت صیغه دو بار پریود شود؟

سوال : 1. منظور از نشوز چیست ؟
2. زن ناشزه به چه کسی گفته می شود ؟
3. راه اثبات نشوز در اسلام چگونه است ؟
4. ترک منزل بدون اطلاع و اجازه شوهر به دفعات و مدت طولانی و عدم حرف شنوی و تمکین از شوهر در این خصوص ، به نحوی که کار به دادگاه خانواده بکشد و منتهی به صدور حکم الزام به تمکین شود ، آیا رای دادگاه خانواده مبنی بر الزام به تمکین در حکم نشوز زوجه می باشد ؟

سوال : چنانچه حاکم زوجه را به دلیل عسر و حرج که منشاء آن کراهت زوجه باشد و مفارقت ایجاد شده طولانی که زوجه خود عامل آن بوده است مطلقه نماید؛ بدون موارد شش گانه طلاق بائن (غير بالغه ، غير مدخوله ، يائسه ، خلع ، مبارات‌ و طلاق‌ ثالث ) آیا باز هم اطلاق طلاق بائن به دلیل آن که حاکم منشاء صدور حکم است به طلاق مذکور جاری است ؟ آیا اصولاً این نوع طلاق صحیح می باشد ؟ در صورت صحت حکم طلاق نحوه اجرا و انشاء خطبه طلاق به چه نحو می باشد؟